“Zet een stip op de horizon”

Frank kreeg een hartinfarct tijdens het hardlopen. Enkele maanden na de hartrevalidatie liep hij weer een marathon.

Frank liep een marathon enkele maanden na zijn hartinfarct
Gerevalideerd deelnemer

Frank

– 53 jaar

Frank is 53 jaar en kerngezond – althans, dat dacht hij. Hij had maar liefst 21 marathons gelopen. Maar op een zondagochtend tijdens het hardlopen met zijn vaste groep, kreeg hij het ineens benauwd.

Het voelde alsof mijn longen in brand stonden. Vooral rechts, niet eens de kant van mijn hart. Daarom dacht ik totaal niet dat dit een hartinfarct zou zijn. Maar toen de ambulance kwam, nam die me met gillende sirenes mee naar het ziekenhuis. Ik werd gedotterd, er werden in totaal drie stents geplaatst en ik kreeg medicatie. Opeens zag mijn wereld er totaal anders uit…
In de zes weken die volgden, moest ik rustig aan doen. Dat was niks voor mij, want ik ben gewend om veel te sporten. Maar ik hield me er netjes aan, met de revalidatie in het vooruitzicht.

Twijfels over de marathon

Voor mijn hartinfarct had ik me ingeschreven voor de marathon van New York. En in de weken na mijn ziekenhuisopname besloot ik die nog niet af te zeggen. Ik had nog zestien weken te gaan. En ik bedacht dat ik in elk geval kon meegaan als supporter. Of misschien om alleen de laatste 10 kilometer te lopen.

Revalidatie: tóch hartstikke leuk!

Intussen besloot ik deel te nemen aan de hartrevalidatie. Van tevoren verwachtte ik daar niet veel van. Voorzichtig bewegen, een beetje fietsen… Maar in werkelijkheid bleek het pittig!
Het team moedigde ons aan tot stevig sporten. Het trainingsprogramma was afwisselend: gericht op cardio, kracht, ontspanning én met leuke spelvormen. Ook was het fijn om met lotgenoten te praten. Eigenlijk vond ik het revalideren hartstikke leuk!

Op zoek naar grenzen

Ik leerde ook om de grenzen van mijn lichaam te verkennen. Juist dat maakte de revalidatie voor mij waardevol. Ik kon mijn fysieke grenzen opzoeken in een veilige omgeving, begeleid door professionals die precies weten wat mijn lichaam aankan. Stap voor stap rekte ik mijn grenzen een beetje op. Dat gaf vertrouwen. En dat had ik na mijn hartinfarct heel hard nodig.

Inzicht in stressprikkels

Behalve het sporten volgde ik tijdens de revalidatie ook de cursus Anders omgaan met Stress. Die hielp me inzien welke kleine dingen me stress bezorgen. Ik leerde dat bepaalde kanten van mijn werk me tegenwerkten. En dat ik dingen moest veranderen om hier beter mee om te gaan. Ook leerde ik hoe korte ademhalingsoefeningen een groot effect kunnen hebben en hoe ik dat in mijn dagelijks leven kan toepassen.

Vertrouwen

Tijdens de revalidatie begon ik weer met hardlopen. Ik ben hardlooptrainer en maakte een trainingsschema met een rustige opbouw. En ik bleef steeds goed opletten hoe mijn lichaam daarbij voelde. Elke week groeide mijn zelfvertrouwen.
Een week voor de marathon van New York was ik bij mijn cardioloog. Ik besprak mijn wens om mee te doen. Hij zei dat er geen schade aan mijn hart was en merkte dat ik mijn grenzen goed in de gaten hield. ‘Ik kan je niet tegenhouden’, zei hij.

Heel blijven

Op mijn eigen tempo liep ik de marathon. Niet met als doel een goede tijd neer te zetten, maar om hem uit te lopen. Ik had niks te bewijzen, ik wilde heel blijven. Ik was dan ook niet zozeer bang voor mijn hart, maar voor mijn hoofd: dat ik eigenwijs zou doorgaan, terwijl ik voelde dat ik eigenlijk moest stoppen. Dus ik deed het rustig aan: soms een minuutje wandelen, stilstaan bij het drinken en steeds mijn hartslag in de gaten houden.
Na de finish barstte ik in huilen uit – van trots, geluk en blijdschap.

Advies voor lotgenoten

Wat ik andere deelnemers aan de hartrevalidatie adviseer: zet een stip op de horizon. Stel voor jezelf een duidelijk doel, hoe groot of klein het ook is. Bedenk iets dat voor jou betekenisvol is om naartoe te leven. En blijf in overleg met je cardioloog.

De hartrevalidatie bij Capri was voor mij essentieel. Daar leerde ik dat mijn lijf meer aankon dan dat ik na mijn hartinfarct durfde te geloven.”

Bekijk Frank's video

Lees meer ervaringen

Ritme en Rust
Margot
– 50 jaar
Margot werd geboren met een hartafwijking. Ze heeft meerdere operaties achter de rug…
“Ik leerde meer te proberen”
Kirsten
– 44 jaar
Kirsten blikt aan het eind van haar revalidatie terug op wat zij leerde. …

Ook uw ervaring delen?

Door uw verhaal te delen, kunt u anderen laten zien dat er hoop is en hoe een gezond en actief leven met een hartaandoening mogelijk is. Wilt u ook uw verhaal delen? Neem dan contact met ons op.

Stuurgroep

Het dagelijks bestuur

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua. Ut enim ad minim veniam, quis nostrud exercitation ullamco laboris nisi ut aliquip ex ea commodo consequat.